Ambacht in de Spotlight
Sommige dingen veranderen nooit. Gelukkig maar. In Elst vind je een bakkerij waar ambacht nog elke dag voelbaar is. Waar Paul Janssen al van jongs af aan in het vak staat en nog steeds zelf in de bakkerij te vinden is.
Bakkerij Janssen, waar ambacht en dorpsgevoel samenkomen
Wie door de straat loopt in Elst, ruikt het meteen: vers brood, warm banket en een snufje nostalgie. Het is het visitekaartje van Bakkerij Paul Janssen, een echte dorpsbakkerij waar klanten niet alleen voor brood en gebak komen, maar ook voor het praatje achter de toonbank.
Aan het roer staat Paul Janssen, vierde generatie bakker. Het vak? Dat zat er al vroeg in. “Als jochie van vier wist ik al dat ik bakker wilde worden,” vertelt hij. En dat bleek geen kinderdroom: op zijn elfde bakte hij in het weekend al zelfstandig harde broodjes, dezelfde broodjes waarvoor klanten nu nog steeds op zaterdag in de rij staan.
Een rijke familiegeschiedenis
Het verhaal van de familie Janssen begint in 1932, in Elden, een klein dorp bij Arnhem. Wat startte als een bakkerij met een buurtwinkel, groeide langzaam uit tot iets groters. Niet door grootse plannen, maar doordat mensen bleven vragen.
Banket voor andere bakkers, producten die hun weg vonden buiten het dorp, en uiteindelijk die ene opmerking van een voorbijganger:
“Het ruikt hier zo lekker… kunnen we hier ook iets kopen?”
Zo ontstond de winkel zoals die nu in Elst staat.
In 1972 verhuisde Pauls vader naar Elst. Daar kreeg de bakkerij de ruimte om verder te groeien, zonder het ambacht los te laten. En dat is misschien wel de rode draad door de jaren heen: meegaan waar het kan, vasthouden waar het moet.
Slagroom als kunst
Jarenlang maakte deze bakker zijn slagroom zelf. Eerst met staafmixers, later met een ketel van 180 liter. Slagroom maken is vakwerk.
Week na week dezelfde smaak krijgen was een uitdaging: “De kwaliteit hangt sterk samen met de roomboter, en die weer met de natuur. Dat proef je.”
Een jaar geleden maakte Paul de overstap naar Bag‑in‑Box slagroom van Grensland.
“We hebben veel producten naast elkaar gezet. Deze kwam het dichtst bij de ambachtelijke slagroom die we hier jarenlang zelf maakten.”
Het zwembad achter de bakkerij
Achter de bakkerij ligt iets wat je niet verwacht: een zwembad van 100.000 liter. Ooit bedacht door Pauls vader om de warme slagroomketel zuinig te koelen. Nu werkt het samen met een warmtewisselaar: de bakkerij verwarmt het bad, en het bad koelt de bakkerij. Een slimme vondst die nog steeds dienstdoet.
Trots op de Elster koek
Vraag Paul waar hij het meest trots op is, en het antwoord komt direct: “De Elster koek.” Ooit bedacht voor een lokaal evenement, nu een geliefde specialiteit waarvan hij er zo’n 36.000 per jaar verkoopt. Daarnaast blijven de klassiekers populair, vooral alles met appel, geschild met de hand, zo’n acht kisten per week.
De liefde voor het vak
In de bakkerij werken een aantal vaste krachten, sommigen al tientallen jaren. De winkel kent even vertrouwde gezichten. Het zegt veel over de sfeer: warm, gemoedelijk en echt dorps.
Paul ziet zichzelf nog altijd in de eerste plaats als bakker. “Ik ben eigenlijk veel te veel bakker om alleen ondernemer te zijn.”
Tegelijkertijd weet hij ook: een bakkerij run je niet alleen. Zijn vrouw Anne-Marie speelt daarin een onmisbare rol. “Zonder haar kan ik het niet,” geeft hij eerlijk aan. Juist die samenwerking maakt dat alles blijft draaien zoals het draait.
En elke zaterdag staat hij nog altijd vroeg op om harde broodjes te bakken, zoals hij dat al zijn hele leven doet.
De toekomst van een dorpsbakkerij
Hoewel veel dorpsbakkers inmiddels zijn verdwenen en opvolging nog onzeker is, blijft Paul nuchter. Hij hoopt nog een aantal jaren door te gaan. En mocht er ooit iemand de bakkerij willen voortzetten, dan staat er in Elst een prachtige zaak klaar, een bakkerij waar ambacht leeft.
Wanneer het gesprek bijna voorbij is, gaat de telefoon.
“Twee monchoutaartjes erbij?”
“Kan ik zo maken,” zegt Paul.
Geen aarzeling. Geen gedoe.
Misschien is dat precies wat deze bakkerij typeert.
Hier wordt niet moeilijk gedaan over ambacht.
Hier wordt het gewoon elke dag opnieuw gedaan.
Hier blijft het ambacht tastbaar: in elk broodje, elke koek en zelfs in de slagroom die tot voorkort met de hand werd gemaakt en vandaag nog steeds aan dezelfde kwaliteit moet voldoen.
